ایمنی در کار

ایمنی   


متاسفانه در کشور ما کمتر به ایمنی کارگاه توجه می شود. هر شخصی که وارد
محدوده کارگاه می شود موظف است که وسائل ایمنی همراه داشته باشد :



وسائل ایمنی  PPE   :      یا   ( personal protective equipment )
     


 شامل تجهیزات زیر می باشد:


-کمر بند ایمنی(Safety belt)


-کفش ایمنی (Safety shoe)



-عینک ایمنی (Safety glasses)



-کلاه ایمنی (Helmet)



-دستکش (Glove)



-ماسک تنفس ((Mask



-در صورت کار بر روی اسکلت فلزی  ( Body harness) 
  


ایمنی محیط کار   

ایمنی محیط کار از مهمترین شرایط اولیه ورود به محیط کار است. رعایت
اصول ایمنی و حفاظتی از اساسی ترین ارکان کارهای صنعتی است. در این جهت در
تمامی مکانهای صنعتی سعی بر آن شده تا آنجا که ممکن است شرایط خطر ساز را
از محیط کار از بین ببرند واز طرف دیگر وسائل استحفاظی شخصی از قبیل لباس
کار، کلاه ایمنی، عینک ایمنی، کفش ایمنی، دستکش ایمنی و وسائل مخصوص و
مناسب با هر شغلی باید تهیه ودر دسترس قرار گیرد.



برای مطالعه کامل متن به ” ادامه مطلب ” مراجعه کنید: 


برچسب‌ها: ایمنی در کار, وسائل ایمنی, عوامل حوادث در کار, آیین نامه وسایل حفاظتی, لباس های آتش نشانی

ایمنی   


متاسفانه در کشور ما کمتر به ایمنی کارگاه توجه می شود. هر شخصی که وارد
محدوده کارگاه می شود موظف است که وسائل ایمنی همراه داشته باشد :



وسائل ایمنی  PPE   :      یا   ( personal protective equipment )
     


 شامل تجهیزات زیر می باشد:


-کمر بند ایمنی(Safety belt)
-کفش ایمنی (Safety shoe)


-عینک ایمنی (Safety glasses)


-کلاه ایمنی (Helmet)


-دستکش (Glove)


-ماسک تنفس ((Mask


-در صورت کار بر روی اسکلت فلزی  ( Body harness) 
  


ایمنی محیط کار   

ایمنی محیط کار از مهمترین شرایط اولیه ورود به محیط کار است. رعایت
اصول ایمنی و حفاظتی از اساسی ترین ارکان کارهای صنعتی است. در این جهت در
تمامی مکانهای صنعتی سعی بر آن شده تا آنجا که ممکن است شرایط خطر ساز را
از محیط کار از بین ببرند واز طرف دیگر وسائل استحفاظی شخصی از قبیل لباس
کار، کلاه ایمنی، عینک ایمنی، کفش ایمنی، دستکش ایمنی و وسائل مخصوص و
مناسب با هر شغلی باید تهیه ودر دسترس قرار گیرد.


هنگام کار در کارگاههای صنعتی و کار  با ماشین الات و ابزار صنعتی رعایت نکات ایمنی مربوط به شغلی از اصول عقلی است.

عدم رعایت نکات ایمنی، بطور غیر مستقیم عامل ایجاد حادثه است. هرچند ممکن است عوامل دیگری بعنوان عوامل مستقیم محسوب شوند و در ایجاد حادثه موثر باشند.


مهمترین عوامل موثر در ایجاد حادثه بشرح زیر است:

۱- عدم آشنایی با محیط کار و طرز کار ماشین الات
۲- جابجائی نادرست وسائل و ابزار سنگین
۳- سقوط اشیاء
۴- استفاده نادرست از ابزار کار و وسائل
۵- روی هم انباشتن وسائل در کارگاه
۶- عدم بکار گیری وسائل حفاظتی
۷- شتاب و عجله در انجام کار

گذشته از اینها، عوامل دیگری نیز هستند که هر یک در جای خود ممکن است حوادث ناگواری را برای افراد ایجاد کنند. برای جلوگیری از حوادث ناشی از این عوامل می توان با اتخاذ روشهای صحیح و مناسب و رعایت اصول حفاظتی و ایجاد نظم وترتیب و جدی گرفتن محیط کار به اندازه قابل توجه ای حوادث را تقلیل داد.
هر فردی موظف است که با کمک های اولیه آشنایی داشته باشد تا در صورت بروز حادثه بتواند جان دیگران را از خطرات نجات دهد.

 

نکاتی که باید برای جلوگیری از حادثه رعایت شوند:

الف_ هنگام کار باید از لباس کار مناسب استفاده شود، لباس کار باید سالم و بدون پارگی باشد چرا که ممکن است قسمت های پاره لباس به ماشینی که در حال حرکت و دوران است گیر کرده و خطراتی بوجود آید.

ب_ از بستن دستمال گردن، شال، کروات، ساعت، انگشتر و غیره باید خوداری شود زیرا ممکن است در اثر یک بی احتیاطی منجر به بروز حادثه شود.

پ_ بهتر است از لباس کاری استفاده شود که یکسره بوده و تمام دکمه های آن بسته باشد.

ت_ لباس کار نباید گشاد باشد مخصوصا قسمتهای سر آستین و دامن آن؛ روپوش کار نباید به میزانی تنگ باشد که اعضای بدن هنگام کار با اشکال مواجه شوند.

ث_ آستین ها را نباید به طرف بالا برگرداند و یا لوله کرد.

 

مهمترین وسائل ایمنی و آیین‌نامه‌ وسایل‌ حفاظت‌ انفرادی

وسایل‌ حفاظت‌ انفرادی‌ عبارتند از:

لباس‌ کار – پیش‌ بند – کلاه‌ فلزی‌ (کاسک‌) – کلاه‌ کار و سربند – ماسک‌ جوشکاری‌ و عینک‌ و سایر انواع‌ ماسک‌ها – حفاظ‌ گوش‌ – کمربند حفاظ‌ – انواع‌ دستکشها – کفش‌ و چکمه‌ و گتر.


 

لباس‌ کار

– لباس‌ کار بایستی‌ با توجه‌ به‌ خطراتی‌ که‌ در حین‌ کار برای‌ کارگر مربوطه‌ پیش‌ آمد می‌نماید انتخاب‌ شده‌ و به‌ ترتیبی‌ باشد که‌ از بروز خطرات‌ تا حد ممکن‌ جلوگیری‌ نماید.

– لباس‌ کار باید مناسب‌ با بدن‌ کارگر استفاده‌ کننده‌ بوده‌ و هیچ‌ قسمت‌ آن‌ آزاد نباشد کمر آن‌ همیشه‌ بسته‌ و جیبهای‌ آن‌ کوچک‌ بوده‌ و حتی‌ الامکان‌ تعداد جیبها کم‌ باشد.

– کارگرانی‌ که‌ با ماشین‌ کار می‌کنند و یا در جوار ماشین‌ آلات‌ مشغول‌ کار هستند باید لباس‌ کاری‌ در بر داشته‌ باشند که‌ هیچ‌ قسمت‌ آن‌ باز و یا پاره‌ نباشد، بستن‌ کراوات‌، آویزان‌ نمودن‌ زنجیر ساعت‌ و کلید و نظائر آنها روی‌ لباس‌ کار اکیداً ممنوع‌ است‌.

– در محل‌ کاری‌ که‌ احتمال‌ خطر انفجار و یا حریق‌ باشد استفاده‌ از یقه‌ نورگیر (آفتاب‌ گردان‌) و زه‌ و دسته‌ عینک‌ که‌ از انواع‌ سلولوئید ساخته‌ شده‌اند و همچنین‌ همراه‌ داشتن‌ سایر مواد قابل‌ اشتعال‌ برای‌ کارگران‌ مربوطه‌ اکیداً ممنوع‌ است‌.

– ر صورتی‌ که‌ انجام‌ کاری‌ ایجاب‌ نماید که‌ کارگر آستین‌ لباس‌ کار خود را مستمراً بالا بزند بایستی‌ از لباس‌ کار آستین‌ کوتاه‌ استفاده‌ نماید.
کارگرانی‌ که‌ در محیط‌ آلوده‌ به‌ گرد و غبار قابل‌ اشتعال‌ و انفجار و یا مسموم‌ کننده‌ بکار اشتغال‌ دارند نباید لباس‌های‌ جیب‌ دار و یا لبه‌ دار (دوبل‌ شلوار) در بر داشته‌ باشند چون‌ ممکن‌ است‌ گرد و غبار مزبور در چین‌ و لبه‌ لباس‌ باقی‌ بماند.

– لباس‌ و کلاه‌ حفاظتی‌ (باشلق‌) مخصوص‌ کارگرانی‌ که‌ با مواد خورنده‌ و یا مضر کار می‌کنند باید آب‌ و گاز در آن‌ نفوذ ننموده‌ و جنس‌ آن‌ مناسب‌ با نوع‌ ماده‌ و یا موادی‌ که‌ با آنها کار می‌کنند باشد.

– لباس‌ نسوز مخصوص‌ حفاظت‌ در مقابل‌ حریق‌ و یا انفجاری‌ که‌ ممکن‌ است‌ ناگهان‌ در حین‌ انجام‌ کار پدید آید باید لباس‌ کاملی‌ که‌ با شلق‌ و دستکش‌ و کفش‌ از یک‌ تکه‌ و سر هم‌ است‌ ساخته‌ شده‌ باشد.

–  وسایل‌ حفاظتی‌ کارگرانی‌ که‌ با مواد رادیواکتیو کار می‌کنند باید طبق‌ نمونه‌های‌ مخصوصی‌ که‌ به‌ تصویب‌ وزارت‌ کار رسیده‌ است‌ باشد.


– لباس های عملیاتی آتش نشانی
که در نوع خود در حال حاضر سبکترین، بهترین و پیشرفته ترین لباسهای موجود می باشد.پارچه ها، الیاف ها، زیپ ها، بست ها، نوارهای انعکاسی و شبرنگ ها و همین طور نخ های انتخابی در لباس عملیاتی آتش نشانی از جنس های نومکس دلتا ت-آ، کولار، آنتی استاتیک، سیمپاتکس، ویسکوز FR ضد آتش، کربن-کولار و ۳M می باشند که با نخ های بسیار مقاوم کولار به صورت دو ضرب مخفی و دو ضرب موازی به هم دوخته شده اند.
پارچه ها با وجود انعطاف پذیری بسیار بالای خود یعنی تحرک کامل آتش نشان در حین عملیات، از مقاومترین الیاف موجود دنیا در برابر آتش، حرارت، کشش، پارگی و همینطور آب با نوین ترین تکنولوژی موجود و تحت جدیدترین استانداردهای اتحادیه اروپا تولید شده اند.
ارجحیت دیگر این لباس استفاده از روشی بنام VACUMIZATION یعنی استفاده از فضای خلاء برای اتصال لایه های مختلف لباس به هم است.وجود منافذ چون عایقی عمل می کند که باعث حفظ دمای درون بدن و در نتیجه بالا بردن دمای حرارت در داخل لباس می شود.تا بر خلاف دیگر لباس ها بر اثر گرما این این لایه ها از هم جدا نشوند، این منافذ باعث کاهش عمر لباس نیز می شود.



فصل‌ دوم‌ – پیش‌ بند   


– در وسایل‌ قطعات‌ دوار و متحرک‌ ماشین‌ها و همچنین‌ در جوار آنها نباید از پیش‌ بند استفاده‌ شود.

– چنانچه‌ در مقابل‌ و یا در جوار قطعات‌ دوار و متحرک‌ ماشین‌ها استفاده‌ از پیش‌ بند ضروری‌ باشد باید پیش‌ بند مزبور از دو تیکه‌ تهیه‌ شود به‌طوری‌که‌ قسمت‌ پایین‌ تنه‌ از قسمت‌ بالا تنه‌ مجزا بوده‌ و به‌ قسمی‌ بسته‌ شود تا در مواردی‌ که‌ بطور اتفاق‌ قسمتی‌ از آن‌ را ماشین‌ در حال‌ کار بگیرد فوراً و به‌ سهولت‌ باز شود و بدین‌ ترتیب‌ خطری‌ متوجه‌ کارگر مربوطه‌ ننماید.

– پیش‌ بندهای‌ مخصوص‌ کارگرانی‌ که‌ در مقابل‌ شعله‌ و با آتش‌های‌ بدون‌ حفاظ‌ و یا در مقابل‌ فلزات‌ مذاب‌ کار می‌کنند باید تمام‌ سینه‌ را پوشانیده‌ و از جنسی‌ تهیه‌ شود که‌ در برابر آتش‌ کاملاً مقاومت‌ داشته‌ باشد.

– پیش‌ بند مخصوص‌ کارگرانی‌ که‌ با مایعات‌ خورنده‌ مثل‌ اسیدها و مواد قلیایی‌ سوزاننده‌ کار می‌کنند باید از کائوچوی‌ طبیعی‌ یا صنعتی‌ و یا از مواد دیگری‌ تهیه‌ گردد که‌ در مقابل‌ مایعات‌ خورنده‌ مقاومت‌ داشته‌ و تمام‌ سینه‌ را نیز بپوشاند.

– پیش‌ بندهای‌ سربی‌ برای‌ حفاظت‌ در مقابل‌ اشعه‌ ایکس‌ باید جناق‌ و تمام‌ قفسه‌ سینه‌ را پوشانده‌ و ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر پایین‌تر از کمر را نیز محفوظ‌ نگهدارد.

– قدرت‌ حفاظت‌ پیش‌ بندهای‌ سربی‌ باید لااقل‌ معادل‌ ضخامت‌ یک‌ میلیمتر سرب‌ خالص‌ باشد.



کاسک‌ (کلاه‌ خود یا کلاه ایمنی):  

استفاده از کلاه ایمنی برای حفاظت موی سر و جلوگیری از خطرات تماس آن با وسائل متحرک مخصوصا برای افرادی که موی سرشان بلند است ضروری است .همچنین در کارگاههائی که خطر برخورد سر با لوله واشیاء دیگر وجود دارد استفاده از کلاه ایمنی لازم وضروری است.

در چه مواقعی باید برای کارکنان کلاه ایمنی تهیه نمود ؟

۱) در مواقعی که احتمال افتادن اشیا از بالا و برخورد آنها با سر وجود داشته باشد
۲) احتمال این وجود داشته باشد که سر با موانعی وجود داشته باشد.
۳) آنها در نزدیک قسمت های برق دار کار کنند.


انواع کلاه ایمنی :به طور کلی کلاه های ایمنی به سه دسته تقسیم می شوند :

دسته اول (A Class ) : این کلاه ها برای مصارف عمومی استفاده می شوند محافظت در برابر ضربه خوبی دارند ولی در برابر ولتاژ برق ولتاژ برق محافظت محدودی دارند . این کلاه ها عمدتاً در معادن ، ساختمان سازی و… کارخانجات استفاده می شوند.

دسته دوم (B Class): این کلاه ها برای کسانی پیشنهاد می شود که در محیط های برقدار کار می کنند . این کلاه ها در برابر ضربات ناشی ناشی از سقوط اشیا ء ، شوک الکتریکی ولتاژ بالا و سوختگی مقاومند.

دسته سوم ( ‍Class C): کلاه های این دسته وزن سبکی دارند و برای محافظت های محدود پیشنهاد می شوند آنها سر کارکنان را در برابر ضربات ناشی از برخورد با اشیاء ثابت محافظت می کنند .ولی در برابر سقوط اشیاء و یا شوک الکتریکی مقاومتی ندارند.


کلاه ایمنی باید دارای چه شرایطی باشد :

– در برابر برخورد با اشیاء مقاوم باشد

– توانایی جذب ضربات را داشته باشد و آنها را به سر فرد انتقال ندهد.

– ضد آب و کند سوز باشد

– دارای بند ها و تسمه هایی در داخل کلاه باشند که فاصله این بند ها از جدار داخلی کلاه از ۱ تا ۴/۱ ۱ اینچ ( ۱۸/۳ تا ۵۴/۲ سانتی متر) باشد.

– همچنین کلاه ایمنی باید دارای کاتالوگی باشد که در آن نام کارخانه سازنده و دسته ای (‍Class)که کلاه در آن قرار می گیرد و استاندارد تایید کننده آن آمده باشد .در آمریکا سال ۱۹۹۴ به بعد تمام کلاه های ایمنی باید دارای استاندارد ANSI باشند.

– کارگرانی‌ که‌ مواجه‌ با خطر سقوط‌ یا پرتاب‌ شیئی‌ روی‌ سرشان‌ هستند باید از کاسک‌ فلزی‌ استفاده‌ نمایند.

– وزن‌ کاسک‌ (کلاه‌ خود) بطور کامل‌ نباید از ۴۰۰ گرم‌ تجاوز نماید.

– کاسک‌ باید از مواد غیرقابل‌ احتراق‌ ساخته‌ شده‌ و در مقابل‌ جریان‌ برق‌ عایق‌ باشد.

– به‌ منظور حفاظت‌ سر، صورت‌، پشت‌، گردن‌ دور تا دور کاسک‌ باید لبه‌ دار باشد.

– برای‌ کار در فضای‌ نسبتاً کوچک‌ و تنگ‌ کاسک‌ باید کوتاه‌ بوده و در صورت‌ لزوم‌ فاقد لبه‌ باشد.

– کاسک‌هایی‌ که‌ در فضای‌ خیلی‌ مرطوب‌ مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند باید از نظر رطوبت‌ غیرقابل‌ نفوذ باشند.

– نوارها و چرم‌ داخل‌ کاسک‌ باید به‌ سهولت‌ قابل‌ تعویض‌ باشند.

– استفاده‌ از کاسکی‌ که‌ متعلق‌ به‌ شخص‌ دیگری‌ بوده‌ باید قبلاً داخل‌ آن‌ ضدعفونی‌ گردد و در صورت‌ لزوم‌ چرم‌ و نوارهای‌ داخل‌ آن‌ تعویض‌ شود.

– کارگرانی‌ که‌ دارای‌ موهای‌ بلند هستند بخصوص‌ کارگران‌ زن‌ که‌ با ماشین‌ کار می‌کنند و یا در جوار آن‌ مشغول‌ کار هستند باید به‌ وسیله‌ سربند و یا وسیله‌ حفاظتی‌ دیگری موهای‌ سر خود را کاملاً بپوشانند.

– سربند کارگرانی‌ که‌ در مقابل‌ آتش‌ و یا جرقه‌ و یا مواد مذاب‌ و یا امثال‌ آن‌ کار می‌کنند باید از جنسی‌ تهیه‌ شده‌ باشد که‌ به‌ آسانی‌ مشتعل‌ نگردد و در مقابل‌ شستن‌ و ضدعفونی‌ کردن‌ به‌ وسیله‌ ترکیبات‌ صنعتی‌ مقاومت‌ کافی‌ داشته‌ باشند.

– نظافت‌ و تمیز کردن‌ سربندها باید به‌ سهولت‌ انجام‌ گیرد.

حفاظت‌ چشمها – عینک‌  هنگام کار با وسایلی مانند سنگ سنباده، جوشکاری، چکش کاری با قلم روی فلزات و … برای محافظت چشم باید از عینک های مخصوص استفاده کرد تا از ورود اجسام خارجی، تابش نورهای زیان آوربه چشم جلوگیری به عمل آید.
 

کلیه‌ کار آنها ممکن‌ است‌ ایجاد خطری‌ برای‌ چشمهایشان‌ بنماید باید از وسایل‌ حفاظتی‌ مخصوص‌ چشم‌ استفاده‌ نمایند.

 کارگرانی‌ که‌ از چشم‌ ضعیف‌ بوده‌ و محتاج‌ به‌ داشتن‌ عینک‌های‌ نمره‌ای‌ هستند باید از عینک‌های‌ حفاظتی‌ به‌ شرح‌ زیر استفاده‌ نمایند.


۱) عینک‌های‌ حفاظتی‌ که‌ تواماً باعینک‌ نمره‌ای‎دید و حفاظت‎چشم‎کارگران‌ راتامین‌ نماید.

۲) عینک‌های‌ حفاظتی‌ که‌ روی‌ عینک‌های‌ نمره‌ای‌ قرار می‌گیرند به‌ شرط‌ آنکه‌ هیچگونه‌ تغییری‌ در وضع‌ استقرار عینک‌ اصلی‌ ایجاد نشود.

۳) عینک‌های‌ حفاظتی‌ که‌ شیشه‌ نمره‌ای‌ آن‌ زیر شیشه‌ حفاظتی‌ قرار دارد.

 

شیشه‌ و یا هرگونه‌ ماده‌ پلاستیکی‌ شفاف‌ که‌ برای‌ عینک‌هایی‌ حفاظتی‌ ساخته‌ می‌شوند باید:

a) درمقابل‌ کاری‌ که‎عینک‌ به‎منظور آن‎کار اختصاص‌ داده‎شده‌ مقاومت‎کافی‌ داشته‌‎باشد.

b) عاری‌ از حباب‌ هوا – ترک‌ – موج‌ و یا هرگونه‌ عیب‌ دیگری‌ باشد.

 بغیر از شیشه‌های‌ نمره‌ای‌، سطح‌ داخلی‌ و خارجی‌ شیشه‌های‌ حفاظتی‌ باید موازی‌ بوده‌ و هیچگونه‌ خمیدگی‌ نداشته‌ باشد.
 

عرض‌ شیشه‌های‌ عینک‌ حفاظتی‌ باید ۵/۴۴ میلیمتر و طول‌ آن‌ ۳۸ میلیمتر باشد.

قطر دایره‌ شیشه‌های‌ عینک‌های‌ مدور غیرنمره‌ای‌ باید لااقل‌ ۵۰ میلیمتر باشد.

شیشه‌هایی‌ که‌ منحصراً جهت‌ حفاظت‌ در مقابل‌ خطر پرتاب‌ ذرات‌ اجسام‌ و ضربه‌ اختصاص‌ داده‌ می‌شوند بایستی‌ لااقل‌ قدرت‌ عبور ۸۰% نور سطح‌ کار داشته‌ باشد.

زه‌های‌ عینک‌ باید سبک‌ و محکم‌ بوده‌ و کاملاً روی‌ صورت‌ چسبیده‌ باشند و در صورت‌ لزوم‌ مجهز به‌ حفاظ‌های‌ جانبی‌ گردند.

مقاومت‌ شیشه‌های‌ عینک‌های‌ حفاظتی‌ برای‌ کارهای‌ برش‌، پرچ‌ کاری‌، سنگ‌ زدن‌ و صیقل‌ کردن‌، کار با سنگ‌ سمباده‌ سنگ‌ تراش‌ و سایر کارهای‌ مشابه‌ بایستی‌ به‌ تصویب‌ وزارت‌ کار برسد.

 قاب‌ عینک‌های‌ حفاظتی‌ برای‌ کارگرانی‌ که‌ در مقابل‌ باد و یا گرد و غبار کار می‌کنند باید قابل‌ انعطاف‌ بوده‌ و کاملاً با صورت‌ کارگر تطبیق‌ نماید.
 

عینک‌های‌ حفاظتی‌ برای‌ کارگرانی‌ که‌ با فلزات‌ مذاب‌ کار می‌کنند باید در مقابل‌ حرارت‌ استقامت‌ داشته‌ و نوع‌ آنها با تشخیص‌ و تصویب‌ وزارت‌ کار انتخاب‌ گردد.

عینک‌های‌ حفاظتی‌ برای‌ کارگرانی‌ که‌ با مایعات‌ خورنده‌ از قبیل‌ اسیدها و قلیاها کار می‌کنند باید در اطراف‌ داخل‌ زه‌ مجهز به‌ جنسی‌ نرم‌ و نسوز و قابل‌ انعطاف‌ (مانند عینک‌ اسکی‌) باشند تا عینک‌ کاملاً در اطراف‌ چشم‌ به‌ صورت‌ کارگر چسبیده‌ و مانع‌ نفوذ ترشح‌ مایعات‌ مذکور از منافذ تهویه‌ به‌ داخل‌ چشم‌ گردد.

 عینک‌های‌ حفاظتی‌ برای‌ کارگرانی‌ که‌ در مقابل‌ دودهای‌ خطرناک‌ یا ناراحت‌ کننده‌ برای‌ چشمها کار می‌کنند باید دارای‌ قابی‌ باشند که‌ از طرف‌ داخل‌ مجهز به‌ جنسی‌ نرم‌ و نسوز و قابل‌ انعطاف‌ بوده‌ و کاملاً روی‌ صورت‌ کارگر چسبیده‌ و هیچگونه‌ منفذی‌ نداشته‌ باشند.
 

عینک‌های‌ حفاظتی‌ کلاه‌ با ماسک‌ جوشکاری‌ برای‌ کارگرانی‌ که‌ با استیلن‌ یا برق‌ جوشکاری‌ می‌کنند و یا در مقابل‌ کوره‌هایی‌ که‌ دارای‌ تشعشعات‌ خیره‌ کننده‌ هستند مشغول‌ کار می‌باشند باید مجهز به‌ شیشه‌ رنگی‌ (فیلتردار) جهت‌ جذب‌ تشعشعات‌ مذکور بوده‌ و تعیین‌ نوع‌ و اندازه‌ شیشه‌های‌ آنها به‌ تصویب‌ وزارت‌ کار رسیده‌ باشد.

 ماسک‌های‌ طلقی‌ برای‌ حفاظت‌ صورت‌ و چشم‌ در مقابل‌ ضربات‌ خفیف‌ و جرقه‌ باید کاملاً شفاف‌ و نسوز و بدون‌ عیب‌ باشند به‌ قسمی‌ که‌ مانع‌ از دید کارگر نشوند.
 

عینک‌ حفاظتی‌ که‌ مورد استفاده‌ قرار گرفته‌ است‌ قبل‌ از آنکه‌ به‌ کارگر دیگری‌ داده‌ شود باید:

i. ضدعفونی‌ گردد.

ii. کلیه‌ قسمت‌های‌ آن‌ که‌ غیرقابل‌ ضدعفونی‌ کردن‌ است‌ تعویض‌ شوند.

 

کلیه‌ عینک‌ها و ماسک‌های‌ طلقی‌ درموقعی‌ که‌ مورداستفاده‌ قرار نمی‌گیرند باید در جلد مخصوص‌ نگهداری‌ شوند تا در اثر تماس‌ با روغن‌ و چربی‌ و سایر مواد خراب‌‎نگردند.

 عینک‌های‌ حفاظتی‌ و ماسک‌های‌ طلقی‌ مرتباً باید مورد بازدید و کنترل‌ قرار گیرند و قسمت‌های‌ آسیب‌ دیده‌ آنها فوراً تعویض‌ شوند.


حفاظ‌ گوشها

هرگاه‌ در محیط‌ کار صداها شدید و مداوم‌ باشد اشخاصی‌ که‌ در آن‌ محیط‌ کار می‌کنند بایستی‌ از وسایل‌ حفاظتی‌ پرده‌ گوش‌ استفاده‌ نمایند.

• حفاظ‌ پرده‌ گوش‌ باید دارای‌ شرایط‌ ذیل‌ باشد:

a. همه‎روزه‌ تمیز شود مگر انواعی‌ که‌ پس‌ از یک‌ مرتبه‌ استعمال‌ باید دورانداخته‌ شود.
b. قبل‌ از آنکه‌ شخص‌ دیگری‌ از آن‌ استفاده‌ نماید ضدعفونی‌ گردد.


• وسیله‌ حفاظتی‌ جهت‌ گوشها در مقابل‌ جرقه‌، ذرات‌ فلزات‌ و سایر اجسام‌ خارجی‌ باید از نوع‌ توری‌ زنگ‌ نزن‌، محکم‌ و سبک‌ با دوره‌ چرمی‌ باشد که‌ از پشت‌ سر توسط‌ فنر تسمه‌ای‌ قابل‌ تنظیم‌ روی‌ گوشها مستقر گردد.

• در مواقعی‌ که‌ دستگاه‌ حفاظ‌ گوش‌ مورد استفاده‌ قرار نمی‌گیرد باید در جلد مخصوصی‌ نگهداری‌ شود تا در اثر تماس‌ با روغن‌ و چربی‌ و سایر مواد خراب‌ نشود.


کمربندهای‌ اطمینان‌

کمربند ایمنی ، یکی از وسایل مهم برای استفاده پرسنل بالا رو و افرادی که در ارتفاع کار می کنند می باشد  تا بتواند از بروز خطرات احتمالی که در ارتفاع وجود دارد نظیر سقوط و … جلوگیری کند و بتواند از جان آنها حفاظت کند . لذا جنس این کمربند ها علاوه بر سبک بودن باید محکم و قابلیت تحمل فشار های ناگهانی یا طولانی را دارا باشد. در ضمن باید طراحی این کمربندها بطوری باشد که در مواقع استفاده موجب خفگی نگردد.



کمربندهای‌ اطمینان‌ و تسمه‌هایی‌ که‌ روی‌ شانه‌ و سایر تسمه‌های‌ مربوط‌ بآن‌ باید از چرم‌ محکم‌ (خرم‌) یا برزنتی‌ و یا کنفی‌ یا سایر موارد مخصوص‌ و مناسب‌ ساخته‌ شود.
 

حداقل‎پهنای‌ کمربند اطمینان‌۱۲سانتیمتر و حداقل‌ ضخامت‌ آن‌ شش‌ میلیمتر بوده‌ و استقامت‌ آن‌ درمقابل‌ نیروی‌ کشش‌ برای‌ پاره‎شدن‌ نبایستی‌ کمتر از۱۱۵۰کیلوگرم‌ باشد.

 طناب‌های‌ مهار باید از کنف‌ بسیار مرغوب‌ و یا از جنس‌ مشابه‌ آن‌ ساخته‌ شده‌ و استقامت‌ آنها در مقابل‌ نیروی‌ کششی‌ برای‌ پاره‌ شدن‌ کمتر از ۱۱۵۰ کیلوگرم‌ نباشد.
 

کمربندهای‌ اطمینان‌ و همچنین‌ کلیه‌ قطعات‌ و ضمائم‌ آن‌ باید دقیقاً و مرتباً مورد بازدید قرار گرفته‌ و قطعات‌ فرسوده‌ و یا خراب‌ آنها تعویض‌ گردد.
 

کمربندهای‌ چرمی‌ باید دقیقاً بازرسی‌ شوند تا اطمینان‌ حاصل‌ گردد که‌ از طرف‌ داخل‌ ترک‌ خوردگی‌ و یا بریدگی‌ نداشته‌ باشند.

  پرچهای‌ روی‌ کمربند باید هر یک‌ جداگانه‌ دقیقاً مورد بازدید قرار گیرند تا اطمینان‌ حاصل‌ شود که‌ عاری‌ از هرگونه‌ عیب‌ و نقص‌ می‌باشند.
 


وسایل‌ حفاظتی‌ دستها و بازوها

 دستکشها باید طوری‌ انتخاب‌ شوند که‌ با خطرات‌ احتمالی‌ ناشی‌ از کار متناسب‌ بوده‌ و هیچگونه‌ ناراحتی‌ برای‌ حرکت‌ انگشتان‌ ایجاد ننماید.

کارگرانی‌ که‌ با انواع‌ مختلف‌ ماشین‌های‌ مته‌، ماشین‌های‌ کله‌ زنی‌ و سایر ماشین‌ها کار می‌کنند که‌ قطعات‌ متحرک‌ آنها احتمال‌ گرفتن‌ دست‌ یا دستکش‌ را دارند نبایستی‌ از دستکش‌ استفاده‌ نمایند.

 کارگرانی‌ که‌ اشیاء لب‌ تیز و برنده‌ و یا اجسام‌ خاردار یا عاج‌ داری‌ حمل‌ می‌نمایند باید از دستکشهایی‌ استفاده‌ نمایند که‌ مقاومت‌ کافی‌ داشته‌ و در صورت‌ لزوم‌ مسلح‌ به‌ سیم‌های‌ فلزی‌ باشند.
 

کارگرانی‌ که‌ گوشت‌ را قطعه‌ قطعه‌ می‌کنند یا استخوان‌ گوشت‌ یا ماهی‌ را در می‌آورند باید از دستکشهایی‌ استفاده‌ کنند که‌ از زره‌ فولادی‌ ساخته‌ شده‌ باشد.

  دستکشهای‌ کارگرانی‎که‌ فلزات‌ داغ‌حمل‎می‌کنندباید از پنبه‎نسوز یا جنس‌ مخصوص‌ مشابه‌ دیگری‌ که‌ درمقابل‌ گرما مقاومت‌ داشته‌ و عایق‌ حرارت‌ باشند ساخته‌ شوند.

 کارگرانی‌ که‌ با برق‌ سر و کار دارند باید از دستکشهای‌ لاستیکی‌ یا جنس‌ مخصوص‌ مشابه‌ دیگری‌ که‌ عایق‌ الکتریسیته‌ بوده‌ و مقاومت‌ الکتریکی‌ آن‌ متناسب‌ با ولتاژ مربوطه‌ بنا به‌ تشخیص‌ وزارت‌ کار باشد.
 

کارگرانی‌ که‌ با مواد خورنده‌ از قبیل‌ اسیدها و قلیاها سر و کار دارند باید از دستکش‌های‌ ساخته‌ شده‌ از لاستیک‌ طبیعی‌ یا مصنوعی‌ یا پلاستیکی‌ نازک‌ و نرم‌ استفاده‌ نمایند. درجه‌ مقاومت‌ این‌ نوع‌ دستکشها در مقابل‌ این‌ مواد بنا به‌ تشخیص‌ وزارت‌ کار خواهند بود.

 

دستکشهای‌ کارگرانی‌ که‌ با مواد سمی‌ تحریک‌ کننده‌ و یا عفونی‌ کار می‌کنند باید:

۱٫ آنقدر بلند باشد که‌ بازوها را کاملاً بپوشاند.
۲٫ کلیه‌ قسمت‌های‌ دستکشها بایددارای‌ مقاومت‌ کافی‌ درمقابل‌ مواد مذکور در بالا باشد.
۳٫ کوچک‌ترین‌ سوراخ‌ یا پاره‌گی‌ نداشته‌ باشد.
۴٫ هرگاه‌ این‌ دستکشها در موقع‌ کار پاره‌ شوند باید فوراً تعویض‌ گردند.
 

دستکشهای‌ سربی‌ به‌ منظور حفاظت‌ در مقابل‌ اشعه‌ مجهول‌ باید دستها را کاملاً محفوظ‌ داشته‌ و لااقل‌ تا نصف‌ بازوها را پوشانده‌ و قدرت‌ حفاظتی‌ این‌ قبیل‌ دستکشها اقلاً برابر با قدرت‌ حفاظتی‌ ورق‌ سربی‌ ضخامت‌ ۵۵/۰ میلیمتر باشد.

 با در نظر گرفتن‌ وزن‌ سنگین‌ سرب‌ دستکشهای‌ سربی‌ باید طوری‌ انتخاب‌ شود که‌ سبک‌ و نرم‌ بوده‌ و کاملاً حفاظت‌ دستها را تامین‌ نماید.

  مقاومت بسیار بالا در برابر حرارت.
  مقاومت بسیار بالا در برابر آتش (بیش از ۲۵ ثانیه).
  مقاومت بسیار بالا در برابر برش و سوراخ شدن.
  مقاومت بسیار بالا در برابر سرما.
  ضد آب و قابل عملیات در شرایط بد آب و هوایی طبق استاندارد EN659/2003
 

انجام کارهای دقیق تر در حین عملیت به علت انعطاف پذیری بسیار بالای لایه ها بدون هیچ مانعی و به آسانی انجام پذیر می باشد.

 گیرائی بسیار بالای کف دستکش و قابلیت کار و یا نگهداری اجسام حتی کوچک در حین عملیت طبق استاندارد EN 420.
 

دستکش به صورت حمایلی دوخته شده که راحت تر پوشیده و قابل عملیات باشد.
پوشش بالشی بر روی استخوان های انگشت. (جلوگیری از صدمات ناشی از ضربات)
قابل حداقل ۵۰ بار شستشو تا دمای ۶۰ درجه. (بدون نرم کننده)
قابل تنظیم به اندازه مچ دست.
پارچه داخلی دستکش از جنس کاملاً نرم نومکس دلتا ت-آ (NOMEX DELTA T-A) می باشد.
غیر قابل جمع شدن بر اثر آتش یا حرارت زیاد مثل دستکش های چرمی مشابه می باشد.
پشت دستکش مجهز به د. نوار ذخیره نور (شبرنگ) و یک نوار منعکس کننده نور می باشد.
مجهز به قلاب، قابل اتصال به هم و همین طور اتصال به اورکت آتش نشانی تمپکس.
در اندازه های ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲٫


حفاظت‌ پاها (گتر – کفش‌ – چکمه‌)

گترها
 

گترهای‌ حفاظتی‌ باید بطریقی‌ ساخته‌ شده‌ باشند تا در مواقع‌ ضروری‌ بتوان‌ فوراً آنها را از پا درآورد.

 کارگرانی‌ که‌ از درختها، تیرها و ستون‌ها بالا می‌روند باید از گترهای‌ مخصوص‌ این‌ قبیل‌کارها که‌ نوع‌ آنها از طرف‌ وزارت‌کار تعیین‌ و تشخیص‌ داده‌ شده‌ باشد استفاده‌ نمایند.
 

گترهای‌ کارگرانی‌ که‌ با مواد مذاب‌ کار می‌کنند باید از پنبه‌ کوهی‌ یا سایر مواد مخصوص‌ که‌ در مقابل‌ حرارت‌ مقاومت‌ دارند ساخته‌ شوند. این‌ گترها می‌بایستی‌ تا زانو را پوشانیده‌ و کاملاً به‌ پاها بچسبد تا مانع‌ دخول‌ مواد مذاب‌ گردند.

 کارگرانی‌ که‌ در معرض‌ ترشحات‌ جزیی‌ یا جرقه‌های‌ قوی‌ قرار می‌گیرند. یا با اشیاء برنده‌ و زبر کار می‌کنند باید از گترهایی‌ استفاده‌ نمایند که‌ از چرم‌ دباغی‌ شده‌ یا جنس‌ مقاوم‌ دیگری‌ ساخته‌ شده‌ باشد.
 

کارگرانی‌ که‌ با تبر یا پتک‌ یا ابزار مشابهی‌ اشیایی‌ را خرد می‌نمایند باید از ساق‌ بند یا مچ‌ پیچ‌هایی‌ که‌ مقاومت‌ کافی‌ داشته‌ باشند استفاده‌ نمایند.



کفش‌ها و چکمه‌ها

  باید هنگام کار از کفش های بدون بند استفاده کردتا از خطرات زیر پا ماندن بند کفش جلوگیری شود و در مواردی مانند حمل ابزار و کالاهای سنگین لازم است از کفش و پوتین های ایمنی استفاده شود تا سقوط اشیاء باعث مجروح شدن نشود.
 

کارگرانی‌ کارشان‌ روی‌ هم‌ گذاشتن‌ قطعات‌ چدنی‌ و یا قطعات‌ بزرگ‌ چوبی‌ و یا جابجا کردن‌ بارهای‌ فلزی‌ سنگین‌ و یا کارهای‌ مشابه‌ می‌باشند برای‌ حفاظت‌ انگشتان‌ پاها باید نوک‌ کفش‌های‌ آنها مجهز به‌ غلاف‌ باشد و یا از چکمه‌ حفاظتی‌ و یا کفش‌ حفاظتی‌ استفاده‌ نمایند.

 کارگرانی‌ که‌ با مواد خورنده‌ از قبیل‌ اسیدها و مواد قلیایی‌ کار می‌کنند باید از کفش‌هایی‌ استفاده‌ نمایند که‌ از لاستیک‌ و یا از چرمی‌ که‌ به‌ منظور این‌ قبیل‌ کارها عمل‌ آمده‌ و یا از چوب‌ و یا از سایر مواد مخصوصی‌ که‌ در مقابل‌ مواد خورنده‌ فوق‌ مقاوم‌ هستند ساخته‌ شده‌ باشند.

 کفش‌های‌ کارگرانی‌ که‌ با فلزات‌ و یا مواد داغ‌ یا خورنده‌ کار می‌کنند باید:

۱) کاملاً به‌ پا و قوزک‌ پا چسبیده‌ باشند بطریقی‌ که‌ مواد مذکور فوق‌ به‌ داخل‌ کفش‌ نفوذ ننماید.

۲) این‌ قبیل‌ کفش‌ها باید فاقد سوراخ‌های‌ بند کفش‌ بوده‌ تا مواد مذکور به‌ داخل‌ کفش‌ نفوذ ننماید.
 

چکمه‌های‌ حفاظتی‌ به‌ منظور حفاظت‌ انگشتان‌ یا باید دارای‌ نوک‌ فولادی‌ یا فلزی‌ دیگر باشد که‌ مقاومت‌ آن‌ از طرف‌ وزارت‌ کار تشخیص‌ داده‌ شده‌ باشد.

کفش‌های‌ کارگرانی‌ که‌ با برق‌ کار می‌کنند نباید فلز در آن‌ بکار رفته‌ باشد.

در کارگاه‌هایی‌ که‌ ایجاد جرقه‌ بروز خطری‌ را محتمل‌ باشد کفش‌های‌ کارگران‌ باید فاقد هر نوع‌ میخ‌ فلزی‌ باشد.

 

حفاظت‌ جهاز تنفسی‌

 مقررات‌ عمومی‌

هرگونه‌ وسایل‌ حفاظت‌ جهاز تنفسی‌ باید از نوع‌ و مدل‌ مخصوص‌ و مناسب‌ شرایط‌ مورد استفاده‌ بوده‌ و استفاده‌ از آن‌ در شرایط‌ مزبور قبلاً به‌ تصویب‌ وزارت‌ کار رسیده‌ باشد.
 

انتخاب‌ وسایل‌ حفاظتی‌ جهاز تنفسی‌ باید با توجه‌ به‌ نکات‌ زیر بعمل‌ آید:

I) خواص‌ شیمیایی‌، فیزیکی‌ و بیولوژیکی‌ موادی‌ که‌ باید با آنها کار شود.

II) نوع‌ کار، محل‌ کار و فضای‌ محدود محل‌ کار.

III) سهولت‌ نگاهداشتن‌ وسایل‌ مربوطه‌ و ارزانی‌ هزینه‌ تعمیرات‌ اتفاقی‌ آنها.

 

وسایل‌ حفاظتی‌ جهاز تنفسی‌ بایستی‌ متناسب‌ با فرمهای‌ مختلف‌ صورتها بوده‌ و بطوری‌ مستقر شود که‌ درز و منفذی‌ نداشته‌ باشد.

 برای‌ حفاظت‌ در مقابل‌ بخارهای‌ خورنده‌ و حلال‌، گازهای‌ مضره‌ و هوای‌ کم‌ اکسیژن‌ استعمال‌ دستگاه‌های‌ تنفسی‌ فیلتردار که‌ عمل‌ آنها مکانیکی‌ است‌ بکلی‌ ممنوع‌ است‌.

به‌ مجرد احساس‌ ناراحتی‌ در عمل‌ تنفس‌ فیلتر را بایستی‌ تعویض‌ نمود.

 استفاده‌ از دستگاه‌های‌ تنفسی‌ با مواد شیمیایی‌ مجهز به‌ قاب‌ یا محفظه‌ فیلتردار در محوطه‌های‌ کوچک‌ یا در اماکنی‌ که‌ تهویه‌ آنها ناقص‌ انجام‌ می‌شود یا در فضایی‌ که‌ میزان‌ اکسیژن‌ آن‌ کم‌ است‌ ممنوع‌ می‌باشد.
 

قابها یا محفظه‌های‌ فیلتردار فوق‌ الذکر باید با مشخصات‌ و اندازه‌های‌ تعیین‌ شده‌ از طرف‌ وزارت‌ کار تطبیق‌ می‌نماید.

 قاب‌ها یا محفظه‌های‌ مزبور باید پس‌ از هر دفعه‌ استفاده‌ تعویض‌ شوند و چنانچه‌ مورد استفاده‌ نیز قرار نگرفته‌ باشند بایستی‌ پس‌ از انقضای‌ مدتی‌ که‌ برای‌ استفاده‌ از طرف‌ کارخانه‌ سازنده‌ تعیین‌ گردیده‌ است‌ تعویض‌ گردند.
 

محفظه‌های‌ فیلتردار باید به‎مجرد مشاهده‌ علایم‎خروج‌ موادشیمیایی‌ تعویض‎گردند.

 تسمه‌ها و بندهایی‌ که‌ به‌وسیله‌ آنها دستگاه‌های‌ فوق‌ به‌ بدن‌ متصل‌ می‌شود نبایستی‌ سلب‌ آزادی‌ حرکت‌ شخص‌ استفاده‌ کننده‌ را نموده‌ و مزاحمتی‌ برای‌ او ایجاد کند.
 

دستگاه‌های‌ تنفسی‌ با هوای‌ تازه‌ و ماسک‌های‌ مجهز به‌ لوله‌های‌ قابل‌ انعطاف‌ باید:

a. در نقاط‌ یا محل‌های‌ خطرناک‌ با اطمینان‌ کامل‌ به‌ اینکه‌ دستگاه‌ به‌ خوبی‌ عمل‌ رساندن‌ هوا را انجام‌ می‌دهد مورد استفاده‌ قرار گیرند.

b. در مورد کارهایی‌ که‌ فوریت‌ نداشته‌ و بایستی‌ در هوای‌ آلوده‌ به‌ دود یا گازهای‌ مضره‌ انجام‌ شود و استفاده‌ از دستگاه‌های‌ تنفسی‌ با مواد شیمیایی‌ و مجهز به‌ محفظه‌ فیلتردار مقدور نباشد مورد استفاده‌ قرار گیرد.

 

فشار هوا برای‌ ورود به‌ ماسک‌ها و دستگاه‌های‌ تنفسی‌ فوق‌ نبایستی‌ بیش‌ از ۷۵/۱ کیلوگرم‌ بر سانتیمتر مربع‌ باشد.

 

هرگاه‌ هوای‌ فشرده‌ شده‌ برای‌ ورود به‌ ماسک‌ یا دستگاه‌ تنفسی‌ دارای‌ فشاری‌ بیش‌ از فشار مذکور در ماده‌ ۸۸ باشد باید:

a. دستگاه‌ رساندن‌ هوا مجهز به شیر مخصوص‌ تقلیل‌ فشار هوا بوده‌ این‌ شیر در محلی‌ که‌ لوله‌ قابل‌ انعطاف‌ به‌ دستگاه‌ رساندن‌ هوای‌ فشرده‌ وصل‌ می‌شود سوار گردد.

b. برای‌ احتیاط‌ و اطمینان‌ بیشتر و به‌ منظور جلوگیری‌ از نامنظم‌ کار کردن‌ شیر تقلیل‌ دهنده‌ فشار لازمست‌ که‌ دریچه‌ اطمینانی‌ که‌ با فشاری‌ قدری‌ زیادتر از فشار شیر تقلیل‌ دهنده‌ تنظیم‌ شده‌ باشد در روی‌ دستگاه‌ نصب‌ گردد.

 

از ماسک‌ها و دستگاه‌های‌ تنفسی‌ درصورتی‌ می‌توان‌ باهوای‌ فشرده استفاده‌ نمودکه‌:

i. هوای‌ مزبور قبلاًتوسط‌ صافی‌هایی‎که‌ درمجاری‌ آن‌ قرارداده‌اندتمیز و خشک‌شده‌ باشند.
ii. ورود هوای‌ فشرده‌ شده‌ به‌ ماسک‌ها و دستگاه‌های‌ تنفسی‌ مورد بحث‌ بهتر است‌ وسیله‌ دستگاه‌ وانتیلاتور انجام‌ گیرد – استفاده‌ از کمپرسور با فشار زیاد در این‌ مورد حتی‌ المقدور توصیه‌ نمی‌شود.
 

نگهداری‌ کمپرسور یا وانتیلاتور بایستی‌ مرتباً و به‌ دقت‌ صورت‌ گیرد و نصب‌ دهانه‌ لوله‌ مکنده‌ هوا در محلی‌ باشد که‌ هوای‌ تمیز و پاک‌ برای‌ دستگاه‌ تامین‌ گردد.

 فاصله‌ نقطه‌ اتصال‌ دستگاه‌های‌ تنفسی‌ که‌ با هوای‌ فشرده‌ کار می‌کنند تا محل‌ اصلی‌ دهنده‌ هوا نبایستی‌ زیادتر از ۴۵ متر باشد.

قطر داخلی‌ لوله‌های‌ خرطومی‌ (یا قابل‌ انعطاف‌) ماسک‌ها نبایستی‌ از ۵/۲ سانتیمتر کمتر باشد و جنس‌ لوله‌ باید طوری‌ باشد که‌ پاره‌ نشده‌ و در اثر پیچ‌ خوردن‌ و یا تا شدن‌ راه‌ عبور هوا را مسدود ننماید.

فاصله‌ ماسک‌هایی‌ که‌ مجهز به‌ لوله‌های‌ قابل‌ انعطاف‌ یا خرطومی‌ هستند تا محل‌ اتصال‌ به‌ لوله‌ اصلی‌ نبایستی‌ بیش‌ از ۵/۷ متر باشد.

تسمه‌ها و وسایلی‌ که‌ برای‌ نصب‌ دستگاه‌های‌ تنفسی‌ به‌ بدن‌ تعبیه‌ شده‌اند بایستی‌ دارای‌ مقاومت‌ حداقل‌ ۱۱۵ کیلوگرم‌ در مقابل‌ کشش‌ باشد.


در موارد زیر دستگاه‌های‌ اکسیژن‌ دهنده‌ که‌ نوع‌ آنها به‌ تصویب‌ وزارت‌ کار رسیده‌ است‌ باید مورد استفاده‌ قرار گیرند:

۱) کارگرانی‌ که‌ بر علیه‌ آتش‌ مبارزه‌ می‌نمایند یا عمل‌ نجات‌ را انجام‌ می‌دهند و یا در هوای‌ غیرقابل‌ تنفس‌ ناشی‌ از تراکم‌ گازها یا نقصان‌ اکسیژن‌ انجام‌ وظیفه‌ می‌کنند.

۲) کارگرانی‌ که‌ محل‌ کار آنها بیش‌ از ۴۵ متر از نزدیک‌ترین‌ منبع‌ هوای‌ سالم‌ و کافی‌ فاصله‌ داشته‌ و باید مجاری‌ دستگاه‌های‌ تنفسی‌ آنها مورد حفاظت‌ قرار گیرند و استفاده‌ از دستگاه‌های‌ تنفسی‌ فیلتردار برای‌ آنها مجاز تشخیص‌ داده‌ نشود.

 اشخاصی‌ که‌ از دستگاه‌های‌ اکسیژن‌ استفاده‌ می‌نمایند باید قبلاً تعلیمات‌ مخصوص‌ نسبت‌ به‌ طرز استعمال‌ این‌ دستگاه‌ها را گرفته‌ باشند.

حداکثر فشار در بالن‌های‌ محتوی‌ اکسیژن‌ ۱۵۰ اتمسفر می‌باشد و بالن‌ها باید مجهز به‌ فشارسنجی‌ برای‌ کنترل‌ فشار اکسیژن‌ باشند.

  در دستگاه‌های‌ اکسیژن‌ دهنده‌ شیر تقلیل‌ فشار باید طوری‌ تنظیم‌ شود تا حداقل‌ در هر دقیقه‌ ۲ لیتر ( گالن‌) اکسیژن‌ از آن‌ خارج‌ شود.
 


بازرسی‌ – نگهداری‌ و استفاده‌ از دستگاه‌های‌ حفاظت‌ تنفسی‌

 کلیه‌ قسمت‌های‌ حساس‌ و قطعاتی‌ که‌ بیشتر در معرض‌ خرابی‌ و فرسودگی‌ قرار می‌گیرند و همچنین‌ وسایل‌ انتقال‌ هوای‌ تازه‌ یا اکسیژن‌ باید در فواصلی‌ که‌ از یک‌ ماه‌ تجاوز نکند توسط‌ شخص‌ صلاحیتدار دقیقاً بازرسی‌ شوند.
 

در فواصلی‌ که‌ از یک‌ ماه‌ تجاوز نکند می‌بایستی‌ دریچه‌های‌ اطمینان‌ خودکار تنظیم‌ فشار در دستگاه‌های‌ اکسیژن‌ دهنده‌ مورد بررسی‌ و کنترل قرار گیرند.

 برای‌ اطمینان‌ از کار صحیح‌ وسایل‌ کنترل‌ دستگاه‌های‌ اکسیژن‌ دهنده‌ باید لااقل‌ هر ششماه‌ یکبار وسایل‌ کنترل‌ مزبور بازرسی‌ دقیق‌ قرار گیرند.
 

اکسیژنی‌ که‌ از دستگاه‌ اکسیژن‌ دهنده‌ خارج‌ می‌شود باید عاری‌ از هرگونه‌ مواد مضره باشد.

 

اشخاصی‌ که‌ از دستگاه‌های‌ اکسیژن‌ دهنده‌ استفاده‌ می‌نمایند باید قبلاً تعلیمات‌ مخصوص‌ را بشرح‌ زیر فرا گرفته‌ باشند:

۱) طرز قرار دادن‌ سریع‌ و صحیح‌ ماسک‌ یا دهان‌ بند روی‌ صورت‌.

۲) طریقه‌ استفاده‌ صحیح‌ دستگاه‌ در موارد ضروری‌ و فوری‌.

 

کارگران‌ موظفند هرگونه‌ نقص‌ یا عیبی‌ که‌ در دستگاه‌های‌ تنفسی‌ مشاهده‌ می‌نمایند فوراً به‌ مامور فنی‌ مربوطه‌ اطلاع‌ دهند.

 


دستگاه‌های‌ تنفسی‌ باید:

I. تحت‌ نظارت‌ مستقیم‌ متخصص‌ ذی‌ صلاحیتی‌ که‌ مسئول‌ مراقبت‌ در سالم‌ بودن‌ آنها است‌ نگهداری‌ شود.

II. در محلی‌ تمیز، خشک‌ و خنک‌ بطور مرتب‌ قرار داده‌ شوند و در عین‌ حال‌ دسترسی‌ به‌ آنها آسان‌ باشد.

دستگاه‌های‌ تنفسی‌ مجهز به‌ محفظه‌ و قاب‌ فیلتردار باید همیشه‌ تمیز بوده‌ و قسمت‌ ماسک‌ یا دهان‌ بند آن‌ پس‌ از هر مرتبه‌ استفاده‌ ضدعفونی‌ گردد.

ماسک‌ها و لوله‌های‌ قابل‌ انعطاف‌ مجرای‌ هوا باید باصابون‌ شسته‎شده‌ و سپس‌ با آب‎تمیز موادصابونی‌ آن‎گرفته‎شود و قبل‌ ازآنکه‌ درمحل‌ خود قرارداده‌ شوند خشک‎گردند.
 

دستگاه‌ تنفسی‌ که‎مورد استفاده‌ قرارگرفته‌ است‌ درصورتی‌ شخص‌ دیگری‌ می‌تواند از آن‌ استفاده‌ نماید که‌ قبلاً با آب‌ نیم‌ گرم‌ و صابون‌ شسته‌شده‌ و کاملاً ضدعفونی‌ گردد.

کلیه‌ وسایل‌ حفاظتی‌ مندرج‌ در این‌ آیین‌نامه‌ برحسب‌ نوع‌ کار کارگران‌ باید از طرف‌ کارفرما تهیه‌ و مجاناً در اختیار کارگران‌ مربوطه‌ قرار داده‌ شود


منـــبــــع   


برچسب‌ها: ایمنی در کار, وسائل ایمنی, عوامل حوادث در کار, آیین نامه وسایل حفاظتی, لباس های آتش نشانی

نویسنده نوشته: محمدرضا سربیون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

انتخاب شکلک ها !!!

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNoLOLSillyBeautyLashesCuteShyBlushKissedIn LoveDroolGiggleSnickerHeh!SmirkWiltWeepIDKStruggleSide FrownDazedHypnotizedSweatEek!Roll EyesSarcasmDisdainSmugMoney MouthFoot in MouthShut MouthQuietShameBeat UpMeanEvil GrinGrit TeethShoutPissed OffReally PissedMad RazzDrunken RazzSickYawnSleepyDanceClapJumpHandshakeHigh FiveHug LeftHug RightKiss BlowKissingByeGo AwayCall MeOn the PhoneSecretMeetingWavingStopTime OutTalk to the HandLoserLyingDOH!Fingers CrossedWaitingSuspenseTremblePrayWorshipStarvingEatVictoryCurseAlienAngelClownCowboyCyclopsDevilDoctorFemale FighterMale FighterMohawkMusicNerdPartyPirateSkywalkerSnowmanSoldierVampireZombie KillerGhostSkeletonBunnyCatCat 2ChickChickenChicken 2CowCow 2DogDog 2DuckGoatHippoKoalaLionMonkeyMonkey 2MousePandaPigPig 2SheepSheep 2ReindeerSnailTigerTurtleBeerDrinkLiquorCoffeeCakePizzaWatermelonBowlPlateCanFemaleMaleHeartBroken HeartRoseDead RosePeaceYin YangUS FlagMoonStarSunCloudyRainThunderUmbrellaRainbowMusic NoteAirplaneCarIslandAnnouncebrbMailCellPhoneCameraFilmTVClockLampSearchCoinsComputerConsolePresentSoccerCloverPumpkinBombHammerKnifeHandcuffsPillPoopCigarette